Ben ruhsuz bir insanın sonuçta herkes bir şeylerini kaybediyor ancak ben her şeyimi
kaybettim işimi , sevdiğim adamı , arkadaşlarımı ve en önemlisi ruhumu
sever insan delicesine utanmadan arsızca işte ben hep bu yüzden kaybettim benliğimi , evimi , yurdumu aslında dünyaya gelirken en kazananlardan olduk hepimiz .
Yada kazandığımızı zannettik tamda bu kilit noktada
Dünya gibi iğrenç bir yere gelerek biz kaybettik .
Ama biz hep umut besleyen yaratıklar olduk . her şeyden mutlu olduk .
Bayramlarda ayakkabılarımızla , kıyafetlerimizle , ufak tefek şekerlemelerle ve
en önemlisi parayla biz ruhlarını ve bedenlerini , hayatlarını , zamanlarını paraya satan insanlar olduk.
Şimdi karşıma geçip yok ben yapmadım demeyin .
mecbur bırakılıcaksınız.
benim gibi
benim esaretim 14 yaşındayken başladı ..
aslında ben doğuştan esir kaldım . Mutsuzluğa
içinizi hiç bir zaman karartmayın . Hep bir umut vardır . bence sizde kazana bilirsiniz
gidin bir iddaa oynayın kazı kazan çekin yıl başı yaklaşıyor bir bilet alın ve yeni güne böyle başlayın.
Ama şunu unutmayın umut fakirin ekmeğidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder