Ben ruhsuz bir insanın sonuçta herkes bir şeylerini kaybediyor ancak ben her şeyimi
kaybettim işimi , sevdiğim adamı , arkadaşlarımı ve en önemlisi ruhumu
sever insan delicesine utanmadan arsızca işte ben hep bu yüzden kaybettim benliğimi , evimi , yurdumu aslında dünyaya gelirken en kazananlardan olduk hepimiz .
Yada kazandığımızı zannettik tamda bu kilit noktada
Dünya gibi iğrenç bir yere gelerek biz kaybettik .
Ama biz hep umut besleyen yaratıklar olduk . her şeyden mutlu olduk .
Bayramlarda ayakkabılarımızla , kıyafetlerimizle , ufak tefek şekerlemelerle ve
en önemlisi parayla biz ruhlarını ve bedenlerini , hayatlarını , zamanlarını paraya satan insanlar olduk.
Şimdi karşıma geçip yok ben yapmadım demeyin .
mecbur bırakılıcaksınız.
benim gibi
benim esaretim 14 yaşındayken başladı ..
aslında ben doğuştan esir kaldım . Mutsuzluğa
içinizi hiç bir zaman karartmayın . Hep bir umut vardır . bence sizde kazana bilirsiniz
gidin bir iddaa oynayın kazı kazan çekin yıl başı yaklaşıyor bir bilet alın ve yeni güne böyle başlayın.
Ama şunu unutmayın umut fakirin ekmeğidir.
